Bloga yazı yazma verimliliğim son zamanlarda iyice düştü. Pek çok kez klavyenin başına oturdum ama ülkemde insanlar sokağa dökülmüş, çocuklarının yarınlarını ararken Çağın’ın emziği nasıl bıraktığını; bezden nasıl kurtulduğunu yazasım; bebelere mama tarifi veresim gelmedi . Çağın, babaannesinin de…
28 ayını doldurdu Çağın Aras; geçtiğimiz günlerde. 28 Aylık Çağın’ın hayatında büyük değişiklikler oldu geçen ay. Başka bir şehre, başka bir eve. bambaşka bir hayata taşındı. En önemlisi de 2 yıldır bizimle birlikte olan ve çok sevdiği Ayfer Hala’sından ayrıldı.…
Evet çocukla taşınmanın onca zorluğundan sonra nihayet taşınabildik. Tayinimiz çıktıktan 4 ay, 13 gün sonra güneşli bir Adana sabahına taşındık. Henüz kendimi bu evde misafir gibi hissetsem de; karşıdaki market dışında bir yere çıkamamış olsam da iyi geldi bana taşınmak.…
Daha önce de söylediğim gibi taşınıyoruz a dostlar. Sanmayın ki hüzünlü bir veda yazısı olacak bu. Denklerimizi yaptık büyük bir heyecanla yolculuğa hazırlanıyoruz. Evde yıkanmadık, ütülenmedik, elden geçmedik eşya kalmadı. Perdeler, çarşaflar, nevresimler, havlular tek tek yıkandı; özenle ütülenip hurçlara…
Daha önce de belirttiğim gibi yaşadığımız küçük Anadolu şehrinden daha büyük bir Anadolu şehrine tayinimiz çıktı. Taşınmak, şehir değiştirmek benim için hep heyecan verici olmuştur. Gözümü dünyaya açtığımdan bu yana o şehir senin bu ev benim sürekli bir tayin…