Bu aralar …

Bloga yazı yazma verimliliğim  son zamanlarda iyice düştü. Pek çok kez klavyenin başına oturdum ama ülkemde insanlar sokağa dökülmüş,  çocuklarının yarınlarını ararken Çağın’ın emziği nasıl bıraktığını; bezden nasıl kurtulduğunu yazasım; bebelere mama tarifi veresim gelmedi .

 

  • Çağın, babaannesinin de büyük katkılarıyla bezi bıraktı. Detaylarına daha sonra değineceğim elbet. Ama şunu söyleyebilirim ki tahminimden daha kolay oldu. Bu konuda bizden  yardımlarını esirgemeyen tüm karıncalara teşekkürlerimi borç bilirim.
  • Paylaşmak istediğim onlarca konu varken elimin yazmaya gidememesinin bir nedeni de  taşınma hazırlıkları ve yeni ev tadilatının bende yazı yazacak enerji bırakmaması. Adana’ya ilk taşındığımızda bahçesine vurulup kiraladığımız ev ihtiyaçlarımıza cevap vermedi. Evi kiralarken  evin Akdeniz Bölgesi’ni Doğu ve Güneydoğu Anadolu’ya bağlayan otobanın tam kenarında olduğu gerçeğini nasıl olduysa gözden kaçırmışız. Evde gece -gündüz ,yağmur- çamur, yaz- kış demeden bir uğultu… Sanırsın o koca koca tırlar, kamyonlar otobandan değil de bizim evin salonundan geçiyor. Biz de vakit bu vakittir deyip ev aldık. Son üç aydır neredeyse her Allah’ın günü tadilat, tamirat işleriyle uğraşıyoruz. İşten çıkıp, eve gelip  hızlıca  bir şeyler atıştırıp , Çağın’ı da yanımıza alıp çıkıyoruz. Gece eve en erken geliş saatimiz 21.00 . Bu durumda Çağın’ın uyku düzeni alabora oldu tabii. Gece 22.00’den önce uyumuyor. Bakalım ne zaman eski düzenine oturacak.? Cumartesi taşınıyoruz. Ailecek çok heyecanlıyız.
  • Çağın’a emziği de bıraktırdım. Zamanlama doğru mu bilmiyorum ama ben yaptım oldu. Henüz alışma evresindeyiz ve hem gündüz hem gece uykusu öncesi emziğimi isterim şeklinde bir ağıt yaksa da ağlama süresi her geçen gün daha da kısalıyor.
  • Yaz sıcaklarının bastırmasıyla birlikte Çağın’ın saçlarını istemiyerek de olsa kısacık kestirdim. Pişman mıyım? Evet.
  • Çağın’ın bakıcı sorununu hala çözemediğimizden dolayı babaanne Babilik’in bizim evdeki mecburi ikameti devam ediyor. Durumdan gayet memnunuz. Kayınvaldesinin evde oluşundan benim kadar mutlu olan başka bir gelin var mıdır bilemem? Bu bakıcı sorunumuza ayrıca değineceğim, zira ilki kaçtı ikinci bakıcımızın  de eli kulağında diye korkmaktayım.
  • Diyet mevzusuna gelince kör topal ilerliyorum diyebilirim. Başlarken ayda 3 kilo vermek gibi bir  hedefim vardı ama iki ayda 3 kilo verebildim. Olsun. Geç olsun, azar azar olsun ama olsun. Taşınma ve yerleşme işleri bitince diyetisyen ziyaretlerime kaldığım yerden devam edeceğim.