Üç sene önce bugün, bir Ankara hastanesinin, Anıtkabir manzaralı odasında aramıza katıldı benim Çağın’ım. Üç sene önce bugün anne oldum ben.Kalbimin içinde bir kalp daha atmaya başladı. O günden sonra sesim, nefesim, hayattaki duruşum değişti. Üç yıldır her yeni başlayan güne…
Zaman zaman her anne gibi ben de ‘”Çağın’ın nasıl bir yetişkin olmasını isterim ‘’ diye düşünürken bulurum kendimi. Mutlu Özgüvenli Eğlenceli Yaratıcı Sevgi dolu Kendiyle barışık olmasını isterim oğlumun. Son haftalarda ülkemizin içinde bulunduğu ortam, bu konuda tekrar düşünmeye itti…
Bu aralar yapmam gereken ama şu veya bu nedenle askıya aldığım çok iş var. Bahar rehavetinden midir yoksa yeni taşındığımız bu şehre uyum sürecinin zorlu geçişinden midir bilmem ama ertelediğim bazı şeylerin tekrar gündemime girmesi biraz zaman alacak gibi gözüküyor.…
28 ayını doldurdu Çağın Aras; geçtiğimiz günlerde. 28 Aylık Çağın’ın hayatında büyük değişiklikler oldu geçen ay. Başka bir şehre, başka bir eve. bambaşka bir hayata taşındı. En önemlisi de 2 yıldır bizimle birlikte olan ve çok sevdiği Ayfer Hala’sından ayrıldı.…
En sevdiği yemek; içli köfte, köfte-patates, makarna, balık…
En sevdiği meyve portakal… Pardon porkatal. Badem ve fındık favori kuru yemişleri. Bir de anneannesi yerken dadandığı zilibik (çekirdek) var.